Bazı insanlar vardır…
Her şeyi görürler.
Yanlışı fark ederler.
Adaletsizliği hissederler.
Yapılan haksızlıkların, çıkar oyunlarının, iki yüzlülüklerin farkındadırlar.
Ama konuşamazlar.
Çünkü konuşmanın bir bedeli vardır.
Neden Konuşamaz İnsan?
Gerçeği görmek cesaret ister.
Ama gerçeği söylemek daha büyük cesaret ister.
Konuşamayan insanların çoğu korkak değildir.
Aksine, çoğu zaman en bilinçli olanlardır.
Sistemin nasıl işlediğini bilirler.
Güç dengelerini görürler.
Kimin kiminle bağlantılı olduğunu anlarlar.
Ve bilirler ki;
Yanlışa “yanlış” demek, bazen işini kaybetmek demektir.
Bazen dışlanmak demektir.
Bazen yalnız kalmak demektir.
İnsan sosyal bir varlıktır.
Dışlanmak, görünmez bir cezadır.
İş Yerinde Sessizlik
Bir iş yerinde haksızlık yapıldığını düşün.
Liyakatsiz birinin terfi aldığını…
Emeğin görmezden gelindiğini…
Herkes farkındadır.
Ama kimse konuşmaz.
Neden?
Çünkü herkesin ödemesi gereken faturalar vardır.
Bakmakla yükümlü olduğu ailesi vardır.
Kredileri vardır.
Sorumlulukları vardır.
Gerçeği söylemek bazen lüks olur.
Toplumda Sessizlik
Toplumda da durum farklı değildir.
Yanlış kararlar alınır.
Adaletsizlikler büyür.
Bir avuç insan güç kazanırken, büyük çoğunluk zorlaşan hayatla mücadele eder.
Herkes şikâyet eder.
Ama açık açık konuşan azdır.
Çünkü insanlar şunu düşünür:
“Ben konuşsam ne değişecek?”
İşte en tehlikeli cümle budur.
Çünkü değişim, tam da o cümleyle durur.
İçsel Çatışma
Gerçeği gören ama konuşamayan insanın içinde bir savaş vardır.
Bir tarafı der ki:
“Sus, başını belaya sokma.”
Diğer tarafı der ki:
“Bu yanlış.”
Zamanla susmak alışkanlığa dönüşür.
İnsan kendini ikna etmeye başlar.
“Bana dokunmayan yılan bin yaşasın” düşüncesi yayılır.
Ama unutulan bir şey vardır:
O yılan, bir gün herkese dokunur.
Gerçek Cesaret Nedir?
Cesaret bağırmak değildir.
Cesaret kavga etmek değildir.
Cesaret bazen sakin ama net bir şekilde şunu diyebilmektir:
“Bu doğru değil.”
Tarih boyunca değişim;
Çok kalabalıkların değil,
Az ama kararlı insanların sesiyle başlamıştır.
Sessizlik de Bir Tercihtir
Konuşmamak bazen stratejidir.
Bazen zamanını beklemektir.
Ama bazen de suça ortak olmaktır.
Her insan hayatında en az bir kez şu soruyla karşılaşır:
“Ben kimim?
Gerçeği görüp susanlardan mı,
Yoksa bedeli olsa da doğruyu söyleyenlerden mi?”
Son Söz
Gerçekleri gören ama konuşamayan insanlar çoğaldıkça,
Yanlışlar güçlenir.
Ama bir kişi bile cesaret ettiğinde,
Sessizlik çatlar.
Belki dünya bir anda değişmez.
Ama bir insan değişir.
Ve değişim hep bir insanla başlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder