Hayatta kaybetmek kaçınılmazdır. İnsan bazen parasını kaybeder, bazen zamanını, bazen de fırsatlarını. Ancak bu kayıpların içinde bir tanesi vardır ki, geri dönüşü en zor olanıdır: insanlığını kaybetmek.
Para, insan hayatında önemli bir araçtır. İnsan para kaybedebilir, iflas edebilir, sıfırdan başlayabilir. Tarih boyunca büyük başarı hikâyelerinin çoğu, büyük kayıpların ardından yazılmıştır. Çünkü para kaybı, insanın cebini boşaltır; ama karakteri yerindeyse, insan yeniden kazanabilir. Çalışarak, sabrederek ve mücadele ederek kaybedilen para geri gelebilir.
Fakat insanlığını kaybeden bir insan için aynı şeyi söylemek zordur.
İnsanlık; vicdandır, merhamettir, dürüstlüktür, empati kurabilmektir. İnsanlık, kimsenin görmediği yerde bile doğru olanı yapabilmektir. İnsanlık, çıkarı için başkasını ezmemektir. İnsanlık, güçlü olduğunda zalim olmamak, zayıf olduğunda ise onurunu kaybetmemektir.
Günümüz dünyasında birçok insan para kazanmak uğruna değerlerinden vazgeçebiliyor. Dostluklar çıkar için harcanıyor, güven küçük menfaatler uğruna yok ediliyor, vicdan sessizliğe gömülüyor. İnsanlar bazen daha fazla kazanmak için başkalarının kaybetmesini umursamaz hale geliyor. Oysa gerçek kayıp, o anda kazanılan para değil, kaybedilen karakterdir.
Çünkü para kaybı geçicidir, karakter kaybı ise kalıcıdır.
İnsan, parasını kaybettiğinde yeniden çalışabilir. Ama güvenini kaybettiğinde, insanlar artık ona eskisi gibi bakmaz. Çünkü güven, bir kez kırıldığında tamir edilmesi en zor olan şeylerden biridir. Bir insanın gerçek değeri, sahip olduğu para değil, sahip olduğu karakterdir.
Hayat, insanı birçok kez sınar. Bazen zor seçimler yapmak zorunda kalırız. Kolay olan ile doğru olan arasında bir tercih yapmamız gerekir. Kolay olan genellikle daha hızlı kazandırır, ama doğru olan insana huzur verir. Çünkü insanın en büyük zenginliği, gece başını yastığa koyduğunda vicdanının rahat olmasıdır.
Bugün birçok zengin insan vardır ama huzursuzdur. Çünkü para, vicdanın yerini dolduramaz. Para, güven satın alamaz. Para, gerçek dostluk satın alamaz. Para, kaybedilmiş bir karakteri geri getiremez.
Ama insanlığını koruyan bir insan, her zaman güçlüdür.
Çünkü böyle insanlar kaybettiklerinde bile aslında kaybetmezler. Onlar saygı kazanırlar. Onlar güven kazanırlar. Onlar gerçek zenginliğe sahiptirler. Zaman geçer, şartlar değişir, ama karakteri sağlam olan insanlar her zaman yeniden ayağa kalkar.
Hayatın sonunda insanların hatırladığı şey, ne kadar para kazandığınız değil, nasıl bir insan olduğunuzdur. İnsanlar sizin arabanızı, evinizi ya da banka hesabınızı değil; dürüstlüğünüzü, iyiliğinizi ve karakterinizi hatırlar.
Bu yüzden hayatta en önemli şey para kazanmak değil, insan kalabilmektir.
Para kaybetmek bir son değildir. Ama insanlığını kaybetmek, insanın kendisini kaybetmesidir.
Ve unutulmamalıdır ki; para kaybeden insan yeniden zengin olabilir. Ama insanlığını kaybeden biri, aslında en büyük fakirdir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder