11 Şubat 2026 Çarşamba

HAKKIMDA (TÜRKÇE) TR

 

Ben, hayatı masa başından değil; sahadan, yoldan ve insandan öğrenmiş bir gezgin-yazarım.

Yaklaşık 25 yıl kurumsal yapılarda ve holdinglerde çalıştım. Sistemin nasıl işlediğini, kararların nasıl alındığını, emeğin nasıl değer gördüğünü ya da görmediğini içeriden deneyimledim. Emeklilikle birlikte kenara çekilmedim; 15 yıl boyunca girişimci olarak yoluma devam ettim. Risk aldım, kazandım, kaybettim ama hep ürettim.

Benim için emeklilik, hayattan vazgeçmek değil; birikimi paylaşma zamanıdır.

Hayatım boyunca 21 ülkede, 60 şehirde bulundum. Japonya’dan Afrika’ya, Batı Avrupa’dan Balkanlara kadar farklı coğrafyalarda insanların nasıl yaşadığını, neye tutunduğunu ve neyle ayakta kaldığını gözlemledim. Türkiye’de ise 50 ilde, 300’den fazla ilçe ve köyü gezdim. Kahvelerde oturdum, pazarlarda dolaştım, tarlada konuştum, şehirde dinledim. Bu yüzden yazdıklarım haritadan değil, hayatın içinden gelir.

Bir dönem Nijer’de havaalanı inşaatında yönetici olarak çalıştım. 1991–1992 yılları arasında Belarus’ta, Sovyetler Birliği’nin dağıldığı zorlu döneme tanıklık ettim. Bugün hâlâ o coğrafyalardan dostlarla iletişimim sürüyor. Bu deneyimler bana şunu öğretti: Coğrafya değişse de insanın derdi, onuru ve beklentisi çok benzer.

Özel hayatımda 33 yıllık evli, iki evlat babasıyım. Ailece yurt içi ve yurt dışı seyahatler yaptık, dünyayı birlikte gördük. Büyük oğlum yüksek mühendis, küçük oğlum turizm işletmeci. İkisi de yurt dışında çalışıyor ve her biri 20’ye yakın ülke gezdi. Eşim kimyager ve emekli. Birbirine bağlı, dayanışmayı bilen bir aileyiz. Yazılarımda hissedilen denge, sabır ve vicdanın kaynağı biraz da burasıdır.

Bu blogda;

Türkiye’nin ekonomik ve toplumsal gerçeklerini,
emekliliği, çalışmayı ve girişimciliği,
adaleti, umudu ve umutsuzluğu,
dünyayı görmüş birinin karşılaştırmalı gözlemleriyle
samimi, sade ve süslü laflara kaçmadan anlatıyorum.

Amacım kimseyi incitmek değil; gerçeği görünür kılmak.
Çünkü bazen sorunlar konuşulmadığı için değil, doğru yerden konuşulmadığı için çözülmez.
Bu sayfaya yolunuz düştüyse bilin ki burada yazılanlar bir iddia değil, yaşanmışlığın kalemle ifadesidir.

10 Şubat 2026 Salı

关于我 (Chinese – Simplified) 🇨🇳

 


我是一名旅行写作者,所学到的人生并非来自书桌前,而是来自现场、道路以及人与人之间。

我曾在企业结构和控股公司中工作近25年,亲身经历了系统如何运作、决策如何产生,以及劳动如何被重视——或被忽视。

退休后,我并未退居一隅。此后15年,我以企业家的身份继续前行。我承担风险,经历成功与失败,但始终坚持创造。对我而言,退休并不是放弃生活,而是分享积累经验的时刻。

在我的一生中,我到过21个国家、60座城市。从日本到非洲,从西欧到巴尔干,我观察不同地区的人们如何生活、依靠什么,以及是什么让他们得以坚持。

在土耳其,我走访了50个省份以及300多个区县和村庄。我坐在咖啡馆里,穿行于集市之间,在田地中交谈,在城市中倾听。因此,我的文字并非来自地图,而是源于真实的生活。

我曾在尼日尔担任机场建设项目的管理人员。1991年至1992年间,我亲历了白俄罗斯在苏联解体时期的艰难岁月。

至今,我仍与那些地区的朋友保持联系。这些经历让我明白:尽管地理环境不同,但人类的困境、尊严与期望却极为相似。

在个人生活中,我已婚33年,是两个孩子的父亲。我们一家人在国内外广泛旅行,一起认识世界。大儿子是高级工程师,小儿子从事旅游管理工作。两人目前都在国外生活和工作,各自走访了近20个国家。我的妻子是一名化学家,现已退休。

我们是一个彼此紧密相连、懂得互相扶持的家庭。我写作中所体现的平衡、耐心与良知,部分源自这里。

在这个博客中,我以真诚、朴素、不加修饰的方式,探讨:

土耳其的经济与社会现实,

退休、工作与创业,

正义、希望与绝望,

一个走过世界之人的比较性观察。

我的目的不是伤害任何人,而是让现实被看见。

因为有时问题得不到解决,并非因为无人谈论,而是因为没有从正确的角度去谈论。

如果你来到这个页面,请相信:这里的文字并非主张,而是生活经历通过笔触的表达。

SOBRE MÍ (Spanish) 🇪🇸

 


Soy un escritor-viajero que aprendió la vida no desde un escritorio, sino en el campo, en el camino y a través de las personas.

Trabajé cerca de 25 años en estructuras corporativas y holdings. Viví desde dentro cómo funcionan los sistemas, cómo se toman las decisiones y cómo el trabajo es valorado —o no—.

Tras la jubilación, no me retiré. Durante otros 15 años continué mi camino como emprendedor. Asumí riesgos, gané, perdí, pero siempre produje. Para mí, jubilarse no significa renunciar a la vida, sino compartir la experiencia acumulada.

A lo largo de mi vida he estado en 21 países y 60 ciudades. Desde Japón hasta África, desde Europa Occidental hasta los Balcanes, observé cómo vive la gente, a qué se aferra y qué la mantiene en pie.

En Turquía recorrí 50 provincias y más de 300 distritos y pueblos. Me senté en cafés, caminé por mercados, hablé en los campos y escuché en las ciudades. Por eso, mis escritos no provienen de mapas, sino de la vida misma.

Durante un periodo trabajé como directivo en la construcción de un aeropuerto en Níger. Entre 1991 y 1992 fui testigo de los años difíciles en Bielorrusia durante la disolución de la Unión Soviética.

Sigo en contacto con amigos de esas regiones. Estas experiencias me enseñaron algo esencial: aunque la geografía cambie, las preocupaciones, la dignidad y las expectativas humanas son muy similares.

En mi vida personal, estoy casado desde hace 33 años y soy padre de dos hijos. Como familia, viajamos extensamente dentro y fuera del país, conociendo el mundo juntos. Mi hijo mayor es ingeniero senior, el menor trabaja en gestión turística. Ambos viven y trabajan en el extranjero y han visitado cerca de 20 países cada uno. Mi esposa es química y está jubilada.

Somos una familia unida que valora la solidaridad. El equilibrio, la paciencia y la conciencia que se perciben en mis escritos tienen su origen, en parte, aquí.

En este blog escribo sobre:

las realidades económicas y sociales de Turquía,

la jubilación, el trabajo y el emprendimiento,

la justicia, la esperanza y la desesperanza,

observaciones comparativas de alguien que ha visto el mundo,

de manera sincera, sencilla y sin adornos innecesarios.

Mi objetivo no es ofender a nadie, sino hacer visible la realidad.

Porque a veces los problemas no se resuelven no porque no se hablen, sino porque se
hablan desde el lugar equivocado.

Si has llegado a esta página, debes saber que lo escrito aquí no es una afirmación, sino
la expresión escrita de una experiencia vivida.

À PROPOS DE MOI (French) 🇫🇷



Je suis un écrivain-voyageur qui a appris la vie non pas derrière un bureau, mais sur le terrain, sur les routes et auprès des gens.
J’ai travaillé près de 25 ans au sein de structures corporatives et de holdings. J’ai observé de l’intérieur comment les systèmes fonctionnent, comment les décisions sont prises et comment le travail est valorisé — ou non.

Après la retraite, je ne me suis pas retiré. Pendant encore 15 ans, j’ai poursuivi mon chemin en tant qu’entrepreneur. J’ai pris des risques, gagné, perdu, mais toujours produit. Pour moi, la retraite n’est pas un renoncement à la vie, mais le moment de partager l’expérience acquise.
Au cours de ma vie, j’ai visité 21 pays et 60 villes. Du Japon à l’Afrique, de l’Europe occidentale aux Balkans, j’ai observé comment les gens vivent, à quoi ils s’attachent et ce qui leur permet de tenir debout.

En Turquie, j’ai parcouru 50 provinces et plus de 300 districts et villages. Je me suis assis dans des cafés, j’ai arpenté des marchés, discuté dans les champs et écouté dans les villes. C’est pourquoi mes écrits ne viennent pas des cartes, mais de la vie elle-même.

J’ai travaillé pendant un temps comme responsable sur un chantier de construction d’aéroport au Niger. Entre 1991 et 1992, j’ai été témoin des années difficiles en Biélorussie lors de l’effondrement de l’Union soviétique.
Je reste aujourd’hui en contact avec des amis de ces régions. Ces expériences m’ont appris une chose : si la géographie change, les préoccupations humaines, la dignité et les attentes restent très similaires.
Dans ma vie privée, je suis marié depuis 33 ans et père de deux enfants. En famille, nous avons beaucoup voyagé en Turquie et à l’étranger, découvrant le monde ensemble. Mon fils aîné est ingénieur confirmé, le plus jeune est spécialiste en gestion du tourisme. Tous deux travaillent à l’étranger et ont chacun visité près de 20 pays. Mon épouse est chimiste et retraitée.

Nous sommes une famille soudée qui valorise la solidarité. L’équilibre, la patience et la conscience que l’on ressent dans mes écrits trouvent en
partie leur origine ici.

Sur ce blog, j’aborde :
les réalités économiques et sociales de la Turquie,
la retraite, le travail et l’entrepreneuriat,
la justice, l’espoir et le désespoir,
des observations comparatives d’un homme qui a vu le monde,
avec sincérité, simplicité et sans artifices.
Mon objectif n’est pas de blesser, mais de rendre la réalité visible.
Car parfois, les problèmes ne restent pas sans solution parce qu’on n’en parle pas, mais parce qu’on n’en parle pas du bon endroit.

Si vous êtes arrivé sur cette page, sachez que ce qui est écrit ici n’est pas une prétention, mais l’expression écrite d’une expérience vécue.

ÜBER MICH (German) 🇩🇪

 

Ich bin ein reisender Autor, der das Leben nicht am Schreibtisch, sondern draußen, unterwegs und durch Menschen kennengelernt hat.

Fast 25 Jahre lang arbeitete ich in Konzernstrukturen und Holdinggesellschaften. Ich habe aus nächster Nähe erlebt, wie Systeme funktionieren, wie Entscheidungen getroffen werden und wie Arbeit geschätzt wird – oder auch nicht.

Nach meiner Pensionierung zog ich mich nicht zurück. Weitere 15 Jahre setzte ich meinen Weg als Unternehmer fort. Ich ging Risiken ein, gewann, verlor, aber ich produzierte immer. Für mich bedeutet Ruhestand nicht, sich vom Leben zurückzuziehen, sondern angesammelte Erfahrungen zu teilen.

Im Laufe meines Lebens war ich in 21 Ländern und 60 Städten. Von Japan bis Afrika, von Westeuropa bis zum Balkan beobachtete ich, wie Menschen leben, woran sie festhalten und was sie aufrecht hält.

In der Türkei bereiste ich 50 Provinzen sowie über 300 Bezirke und Dörfer. Ich saß in Kaffeehäusern, ging über Märkte, sprach auf Feldern und hörte in Städten zu. Deshalb entstehen meine Texte nicht aus Karten, sondern aus dem Leben selbst.

Eine Zeit lang arbeitete ich als Manager beim Bau eines Flughafens in Niger. In den Jahren 1991–1992 wurde ich in Belarus Zeuge der schwierigen Phase des Zerfalls der Sowjetunion.

Bis heute stehe ich mit Freunden aus diesen Regionen in Kontakt. Diese Erfahrungen lehrten mich eines: Auch wenn sich die Geografie ändert, bleiben die Sorgen, die Würde und die Erwartungen der Menschen erstaunlich ähnlich.

Privat bin ich seit 33 Jahren verheiratet und Vater von zwei Kindern. Als Familie reisten wir viel im In- und Ausland und entdeckten gemeinsam die Welt. Mein älterer Sohn ist leitender Ingenieur, mein jüngerer Sohn arbeitet im Tourismusmanagement. Beide leben und arbeiten im Ausland und haben jeweils fast 20 Länder bereist. Meine Frau ist Chemikerin und im Ruhestand.

Wir sind eine eng verbundene Familie, die Solidarität schätzt. Das Gleichgewicht, die Geduld und das Gewissen, die in meinen Texten spürbar sind, haben hier ihren Ursprung.

In diesem Blog schreibe ich über:

die wirtschaftlichen und gesellschaftlichen Realitäten der Türkei,

Ruhestand, Arbeit und Unternehmertum,

Gerechtigkeit, Hoffnung und Hoffnungslosigkeit,

vergleichende Beobachtungen eines Menschen, der die Welt gesehen hat,

aufrichtig, schlicht und ohne leere Worte.

Mein Ziel ist es nicht, jemanden zu verletzen, sondern die Realität sichtbar zu machen.

Denn manchmal bleiben Probleme ungelöst, nicht weil man nicht über sie spricht, sondern weil man vom falschen Ort aus über sie spricht.

Wenn Sie diese Seite gefunden haben, wissen Sie: Was hier geschrieben steht, ist kein Anspruch, sondern der schriftliche Ausdruck gelebter Erfahrung.

ОБО МНЕ (Russian) 🇷🇺

Я — путешественник и писатель, который познал жизнь не за письменным столом, а в поле, в дороге и среди людей.

Почти 25 лет я работал в корпоративных структурах и холдингах. Я изнутри увидел, как работают системы, как принимаются решения и как труд ценится — или не ценится.

После выхода на пенсию я не отошел в сторону. Еще 15 лет я продолжал свой путь как предприниматель. Я рисковал, выигрывал, проигрывал, но всегда создавал. Для меня пенсия — это не отказ от жизни, а время делиться накопленным опытом.

За свою жизнь я побывал в 21 стране и 60 городах. От Японии до Африки, от Западной Европы до Балкан я наблюдал, как живут люди, за что они держатся и что помогает им выстоять.

В Турции я посетил 50 провинций и более 300 районов и деревень. Я сидел в кофейнях, ходил по рынкам, разговаривал в полях и слушал в городах. Поэтому мои тексты рождаются не из карт, а из самой жизни.

В течение одного периода я работал руководителем на строительстве аэропорта в Нигере. В 1991–1992 годах я стал свидетелем сложных лет в Беларуси во время распада Советского Союза.

Я до сих пор поддерживаю связь с друзьями из этих регионов. Этот опыт научил меня одному: география меняется, но человеческие заботы, достоинство и ожидания во многом схожи.

В личной жизни я женат уже 33 года и являюсь отцом двоих детей. Мы всей семьей много путешествовали по стране и за ее пределами, вместе познавая мир. Мой старший сын — инженер высокой квалификации, младший — специалист в сфере туристического менеджмента. Оба работают за границей и посетили около 20 стран каждый. Моя супруга — химик, на пенсии.

Мы — сплоченная семья, ценящая взаимную поддержку. Баланс, терпение и чувство совести, которые ощущаются в моих текстах, во многом берут начало именно здесь.

В этом блоге я пишу о:

экономических и социальных реалиях Турции,

пенсии, труде и предпринимательстве,

справедливости, надежде и отчаянии,

сравнительных наблюдениях человека, видевшего мир,

искренне, просто и без излишних украшений.

Моя цель — не обидеть, а сделать реальность видимой.

Потому что иногда проблемы не решаются не потому, что о них не говорят, а потому, что говорят о них не с того места.

Если вы оказались на этой странице, знайте: написанное здесь — не утверждение, а выражение прожитого опыта через слова.

9 Şubat 2026 Pazartesi

ABOUT ME (English) 🇬🇧


I am a traveler-writer who learned life not behind a desk, but in the field, on the road, and through people.

I worked for nearly 25 years within corporate structures and holdings. I experienced firsthand how systems function, how decisions are made, and how labor is valued—or ignored.

After retirement, I did not step aside. For another 15 years, I continued my journey as an entrepreneur. I took risks, I won, I lost—but I always produced. For me, retirement is not withdrawing from life; it is the time to share accumulated experience.

Throughout my life, I have been in 21 countries and 60 cities. From Japan to Africa, from Western Europe to the Balkans, I observed how people live, what they hold onto, and what keeps them standing.

Within Türkiye, I traveled across 50 provinces and more than 300 districts and villages. I sat in coffeehouses, walked through markets, talked in fields, and listened in cities. That is why my writing comes not from maps, but from life itself.

For a period, I worked as a manager on an airport construction project in Niger. Between 1991 and 1992, I witnessed the difficult years in Belarus during the collapse of the Soviet Union.

I am still in contact with friends from those regions. These experiences taught me one thing: although geography changes, human concerns, dignity, and expectations remain remarkably similar.

In my personal life, I have been married for 33 years and am the father of two children. As a family, we traveled extensively both domestically and abroad, discovering the world together. My elder son is a senior engineer, my younger son works in tourism management. Both live and work abroad and have each visited nearly 20 countries. My wife is a chemist and retired.

We are a closely connected family that values solidarity. The balance, patience, and sense of conscience felt in my writing stem partly from this foundation.

On this blog, I write about:

Türkiye’s economic and social realities,

retirement, work, and entrepreneurship,

justice, hope, and despair,

and comparative observations from someone who has seen the world,

in a sincere, simple, and unembellished manner.

My aim is not to offend anyone, but to make reality visible.

Because sometimes problems remain unsolved not because they are unspoken, but because they are spoken from the wrong place.

If you have found your way to this page, know that what is written here is not a claim, but the expression of lived experience through words.

ÖNE ÇIKAN YAYINLAR

GENÇLER BU EKONOMİDE NASIL EVLENECEK

  Türkiye’de gençlerin evlilikten giderek uzaklaşması artık bireysel bir tercih meselesi olmaktan çıkmış, doğrudan ekonomik ve toplumsal bir...